Kayıtlar

Nisan, 2024 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Yıkılır Bina Yavaşça

Resim
Yıkılır Bina Yavaşça Binaları modern zamanların kotlara yapılmış binalarından biriydi.Etrafa mağrur kendini beğenmiş gözlerle bakıyordu. Her bakışıyla nice fakir evsizin gönlünü yıkıyordu. Dışı muhteşemdi. Ne var ki dışı süslü içi dumandan isli  modern zaman bireylerinden bir şahıs gibi bir varlıktı. Kötü bir kulübede wc mutfak aynı evlerde yaşamaktan iyiydi. Mevsimler değişti. Yaz geçti . Sonbahar bitti . Kış geldi nihayet. Yağmurlar Mersinde az   ama öz yağarlardı. Her bir yağış bir sel gibiydi. Müteahhit binayı yaparken daha çok kazanmak daha az harcamak için temele az harcamıştı. Sürekli yağan yağmurlarda kottaki binanın zemini oldukça yumuşamıştı. Ne Kandilli Rasathanesi ne de dünyadaki diğer deprem araştırma merkezleri dün akşamki müthiş sallantıyı kaydetmişti. Bina bir sağa bir sola eğildi yay gibi  öne doğru eğilmeye meyletti nihayet. Apartman sakinleri doluştular binanın önüne ettiler yöneticiye türlü türlü şikayet. Yönetici Volkan Bey  binanın her tür sorun...

Az Kuru

Resim
Az Kuru Üniversite'ye yeni başlamıştı.  Ekonomik durumu iyi değildi.  Ailesi yeteri kadar para gönderemiyordu.  Mühendislik okuyordu. Çarşıda bir lokantaya girdi; - "Az kuru alabilir miyim? “ dedi. - Lokantacı hali anladı.  Ağzına kadar dolu bir tabak kuru, bir de pilav getirdi. Para ise, sadece az kuru parası aldı. Talebe hergün “az" dedi; lokantacı çoook verdi. Yıllar geçti, okul bitti.  Yıllar daha da geçti.  Talebe zengin bir mühendis oldu. Aklına "az kuru" geldi. Atladı okuduğu şehre gitti.  Çarşıda lokantanın olduğu yere gitti.  Baktı ki lokanta yok.  Hemen esnafa sordu: - "Buradaki lokanta nerede, sahibi nerede? “ Esnaf, - Lokanta kapandı,  amca da az aşağıda oturuyor.  Tarif ettiler. - Talebe gitti evi buldu.  Kapıyı çaldı.  Amca kapıyı açtı. -" Buyurun dedi" - Amca ben yıllar evvel burada okudum.  Hep az istedim,  sen çook verdin. Amca talebeyi hatırlamadı.  O her talebeye öyle yapardı. ...